عاموس
شبانی از تقوع که برای فقیران عدالت میطلبد و عبادتِ بیانصاف را محکوم میکند.
نخستین آیهها
عاموس ۱ (ترجمهٔ قدیم): کتاب از اینجا آغاز میشود.
- عا ۱:۱
کلمات عاموس که از شبانان تقوع بود و آنها را در ایام عزیا، پادشاه یهودا و ایام یربعام بن یوآش، پادشاه اسرائیل در سال قبل اززلزله درباره اسرائیل دید.
- عا ۱:۲
پس گفت: خداوند ازصهیون نعره میزند و آواز خود را از اورشلیم بلند میکند و مرتع های شبانان ماتم میگیرند وقله کرمل خشک میگردد.
- عا ۱:۳
خداوند چنین میگوید: بهسبب سه و چهارتقصیر دمشق عقوبتش را نخواهم برگردانید زیراکه جلعاد را به چومهای آهنین کوفتند.
- عا ۱:۴
پس آتش در خاندان حزائیل خواهم فرستاد تاقصرهای بنهدد را بسوزاند.
- عا ۱:۵
و پشت بندهای دمشق را خواهم شکست و ساکنان را از همواری آون و صاحب عصا را از بیت عدن منقطع خواهم ساخت و خداوند میگوید که قوم ارام به قیر به اسیری خواهند رفت.
عاموس: ۹ باب
هر باب صفحهٔ خودش را با متن کامل دارد.
ادامهٔ خواندن
کتاب عاموس — کتاب شمارهٔ ۳۰ از ۶۶ کتاب ترجمهٔ قدیم: ۹ باب، ۱۴۶ آیه، متنی در مالکیت عمومی.