نحمیا

نخستین آیه‌ها

نحمیا ۱ (ترجمهٔ قدیم): کتاب از اینجا آغاز می‌شود.

1. نحم ۱:۱

   کلام نحمیا ابن حکلیا: در ماه کسلو در سال بیستم هنگامی که من در دارالسلطنه شوشان بودم، واقع شد

2. نحم ۱:۲

   که حنانی، یکی ازبرادرانم با کسانی چند از یهودا آمدند و از ایشان درباره بقیه یهودی که از اسیری باقی‌مانده بودندو درباره اورشلیم سوال نمودم.

3. نحم ۱:۳

   ایشان مراجواب دادند: «آنانی که آنجا در بلوک از اسیری باقی‌مانده‌اند در مصیبت سخت و افتضاح می‌باشند و حصار اورشلیم خراب ودروازه هایش به آتش سوخته شده است.»

4. نحم ۱:۴

   و چون این سخنان را شنیدم، نشستم و گریه کرده، ایامی چند ماتم داشتم و به حضور خدای آسمانها روزه گرفته، دعا نمودم.

5. نحم ۱:۵

   و گفتم: «آه ای یهوه، خدای آسمانها، ای خدای عظیم و مهیب که عهد و رحمت را بر آنانی که تو را دوست می‌دارند و اوامر تو را حفظ می‌نمایند، نگاه می‌داری،

ادامهٔ خواندن

کتاب نحمیا — کتاب شمارهٔ ۱۶ از ۶۶ کتاب ترجمهٔ قدیم: ۱۳ باب، ۴۰۶ آیه، متنی در مالکیت عمومی.