Strona główna · 66 ksiąg · Stary Testament
Księgi historyczne · księga 17 z 66Estera
Królowa, która zataiła swój ród: «a jeźli zginę, niech zginę» — i lud ocalony.
Pierwsze wersety
Estera 1 (Biblia Gdańska): cała księga zaczyna się tutaj.
- Est 1:1
I stało się za dni Aswerusa, (który Aswerus królował od Indyi aż do Murzyńskiej ziemi, nad stem i dwudziestą i siedmią krain.)
- Est 1:2
Że za onych dni, gdy siedział król Aswerus na stolicy królestwa swego, która była w Susan, mieście stołecznem,
- Est 1:3
Roku trzeciego królowania swego sprawił u siebie ucztę na wszystkich książąt swoich, i sług swoich, na hetmanów z Persów i z Medów, na przełożonych i na starostów onych krain,
- Est 1:4
Pokazując bogactwa, i chwałę królestwa swego, i zacność a ozdobę wielmożności swojej przez wiele dni, mianowicie przez sto i ośmdziesiąt dni.
- Est 1:5
(A gdy się dokończyły dni one, uczynił król na wszystek lud, co go kolwiek było w Susan, w mieście stołecznem, od największego aż do najmniejszego, ucztę przez siedm dni na sali w ogrodzie przy pałacu królewskim.)
Estera: 10 rozdziałów
Każdy rozdział ma własną stronę z pełnym tekstem.
Czytaj dalej
«Estera» to 17. księga z 66 w Biblii Gdańskiej: 10 rozdziałów, 167 wersetów, tekst w domenie publicznej.