Αʹ Κορινθίους 15

Αʹ Κορινθίους 15 ολόκληρο

Μετάφραση Βάμβα 1850, 58 εδάφια. Πατήστε μια παραπομπή για να συνδεθείτε απευθείας σε ένα εδάφιο.

1. Αʹ Κορ 15:1

   Σας φανερόνω δε, αδελφοί, το ευαγγέλιον, το οποίον εκήρυξα προς εσάς, το οποίον και παρελάβετε, εις το οποίον και ίστασθε,

2. Αʹ Κορ 15:2

   διά του οποίου και σώζεσθε, τίνι τρόπω σας εκήρυξα αυτό, αν φυλάττητε αυτό, εκτός εάν επιστεύσατε ματαίως.

3. Αʹ Κορ 15:3

   Διότι παρέδωκα εις εσάς εν πρώτοις εκείνο, το οποίον και παρέλαβον, ότι ο Χριστός απέθανε διά τας αμαρτίας ημών κατά τας γραφάς,

4. Αʹ Κορ 15:4

   και ότι ετάφη, και ότι ανέστη την τρίτην ημέραν κατά τας γραφάς,

5. Αʹ Κορ 15:5

   και ότι εφάνη εις τον Κηφάν, έπειτα εις τους δώδεκα·

6. Αʹ Κορ 15:6

   μετά ταύτα εφάνη εις πεντακοσίους και επέκεινα αδελφούς διά μιας, εκ των οποίων οι πλειότεροι μένουσιν έως τώρα, τινές δε και εκοιμήθησαν·

7. Αʹ Κορ 15:7

   έπειτα εφάνη εις τον Ιάκωβον, έπειτα εις πάντας τους αποστόλους·

8. Αʹ Κορ 15:8

   τελευταίον δε πάντων εφάνη και εις εμέ ως εις έκτρωμα.

9. Αʹ Κορ 15:9

   Διότι εγώ είμαι ο ελάχιστος των αποστόλων, όστις δεν είμαι άξιος να ονομάζωμαι απόστολος, διότι κατεδίωξα την εκκλησίαν του Θεού·

10. Αʹ Κορ 15:10

    αλλά χάριτι Θεού είμαι ότι είμαι· και η εις εμέ χάρις αυτού δεν έγεινε ματαία, αλλά περισσότερον αυτών πάντων εκοπίασα, πλην ουχί εγώ, αλλ’ η χάρις του Θεού η μετ’ εμού.

11. Αʹ Κορ 15:11

    Είτε λοιπόν εγώ είτε εκείνοι, ούτω κηρύττομεν και ούτως επιστεύσατε.

12. Αʹ Κορ 15:12

    Εάν δε ο Χριστός κηρύττηται ότι ανέστη εκ νεκρών, πως τινές μεταξύ σας λέγουσιν ότι ανάστασις νεκρών δεν είναι;

13. Αʹ Κορ 15:13

    Και εάν ανάστασις νεκρών δεν ήναι, ουδ’ ο Χριστός ανέστη·

14. Αʹ Κορ 15:14

    και αν ο Χριστός δεν ανέστη, μάταιον άρα είναι το κήρυγμα ημών, ματαία δε και η πίστις σας.

15. Αʹ Κορ 15:15

    Ευρισκόμεθα δε και ψευδομάρτυρες του Θεού, διότι εμαρτυρήσαμεν περί του Θεού ότι ανέστησε τον Χριστόν, τον οποίον δεν ανέστησεν, εάν καθ’ υπόθεσιν δεν ανασταίνωνται νεκροί.

16. Αʹ Κορ 15:16

    Διότι εάν δεν ανασταίνωνται νεκροί, ουδ’ ο Χριστός ανέστη·

17. Αʹ Κορ 15:17

    αλλ’ εάν ο Χριστός δεν ανέστη, ματαία η πίστις σας· έτι είσθε εν ταις αμαρτίαις υμών.

18. Αʹ Κορ 15:18

    Άρα και οι κοιμηθέντες εν Χριστώ απωλέσθησαν.

19. Αʹ Κορ 15:19

    Εάν εν ταύτη τη ζωή μόνον ελπίζωμεν εις τον Χριστόν, είμεθα ελεεινότεροι πάντων των ανθρώπων.

20. Αʹ Κορ 15:20

    Αλλά τώρα ο Χριστός ανέστη εκ νεκρών, έγεινεν απαρχή των κεκοιμημένων.

21. Αʹ Κορ 15:21

    Διότι επειδή ο θάνατος ήλθε δι’ ανθρώπου, ούτω και δι’ ανθρώπου η ανάστασις των νεκρών.

22. Αʹ Κορ 15:22

    Επειδή καθώς πάντες αποθνήσκουσιν εν τω Αδάμ, ούτω και πάντες θέλουσι ζωοποιηθή εν τω Χριστώ.

23. Αʹ Κορ 15:23

    Έκαστος όμως κατά την ιδίαν αυτού τάξιν· ο Χριστός είναι η απαρχή, έπειτα όσοι είναι του Χριστού εν τη παρουσία αυτού·

24. Αʹ Κορ 15:24

    Ύστερον θέλει είσθαι το τέλος, όταν παραδώση την βασιλείαν εις τον Θεόν και Πατέρα, όταν καταργήση πάσαν αρχήν και πάσαν εξουσίαν και δύναμιν.

25. Αʹ Κορ 15:25

    Διότι πρέπει να βασιλεύη εωσού θέση πάντας τους εχθρούς υπό τους πόδας αυτού.

26. Αʹ Κορ 15:26

    Έσχατος εχθρός καταργείται ο θάνατος·

27. Αʹ Κορ 15:27

    διότι πάντα υπέταξεν υπό τους πόδας αυτού. Όταν δε είπη ότι πάντα είναι υποτεταγμένα, φανερόν ότι εξαιρείται ο υποτάξας εις αυτόν τα πάντα.

28. Αʹ Κορ 15:28

    Όταν δε υποταχθώσιν εις αυτόν τα πάντα, τότε και αυτός ο Υιός θέλει υποταχθή εις τον υποτάξαντα εις αυτόν τα πάντα, διά να ήναι ο Θεός τα πάντα εν πάσιν.

29. Αʹ Κορ 15:29

    Επειδή τι θέλουσι κάμει οι βαπτιζόμενοι υπέρ των νεκρών, εάν τωόντι οι νεκροί δεν ανασταίνωνται, διά τι και βαπτίζονται υπέρ των νεκρών;

30. Αʹ Κορ 15:30

    διά τι και ημείς κινδυνεύομεν πάσαν ώραν;

31. Αʹ Κορ 15:31

    Καθ’ ημέραν αποθνήσκω, μα την εις εσάς καύχησίν μου, την οποίαν έχω εν Χριστώ Ιησού τω Κυρίω ημών.

32. Αʹ Κορ 15:32

    Εάν κατά άνθρωπον επολέμησα με θηρία εν Εφέσω, τι το όφελος εις εμέ; αν οι νεκροί δεν ανασταίνωνται, ας φάγωμεν και ας πίωμεν, διότι αύριον αποθνήσκομεν.

33. Αʹ Κορ 15:33

    Μη πλανάσθε· Φθείρουσι τα καλά ήθη αι κακαί συναναστροφαί.

34. Αʹ Κορ 15:34

    Συνέλθετε εις εαυτούς κατά το δίκαιον και μη αμαρτάνετε· διότι τινές έχουσιν αγνωσίαν Θεού· προς εντροπήν σας λέγω τούτο.

35. Αʹ Κορ 15:35

    Αλλά θέλει τις ειπεί· Πως ανασταίνονται οι νεκροί; και με ποίον σώμα έρχονται;

36. Αʹ Κορ 15:36

    Άφρον, εκείνο το οποίον συ σπείρεις, δεν ζωογονείται εάν δεν αποθάνη·

37. Αʹ Κορ 15:37

    και εκείνο το οποίον σπείρεις, δεν σπείρεις το σώμα το οποίον μέλλει να γείνη, αλλά γυμνόν κόκκον, σίτου τυχόν ή τινός των λοιπών.

38. Αʹ Κορ 15:38

    Ο δε Θεός δίδει εις αυτό σώμα καθώς ηθέλησε, και εις έκαστον των σπερμάτων το ιδιαίτερον αυτού σώμα.

39. Αʹ Κορ 15:39

    Πάσα σαρξ δεν είναι η αυτή σαρξ, αλλά άλλη μεν σαρξ των ανθρώπων, άλλη δε σαρξ των κτηνών, άλλη δε των ιχθύων και άλλη των πτηνών.

40. Αʹ Κορ 15:40

    Είναι και σώματα επουράνια και σώματα επίγεια· πλην άλλη μεν η δόξα των επουρανίων, άλλη δε η των επιγείων.

41. Αʹ Κορ 15:41

    Άλλη δόξα είναι του ηλίου, και άλλη δόξα της σελήνης, και άλλη δόξα των αστέρων· διότι αστήρ διαφέρει αστέρος κατά την δόξαν.

42. Αʹ Κορ 15:42

    Ούτω και η ανάστασις των νεκρών. Σπείρεται εν φθορά, ανίσταται εν αφθαρσία·

43. Αʹ Κορ 15:43

    σπείρεται εν ατιμία, ανίσταται εν δόξη· σπείρεται εν ασθενεία, ανίσταται εν δυνάμει·

44. Αʹ Κορ 15:44

    σπείρεται σώμα ζωϊκόν, ανίσταται σώμα πνευματικόν. Είναι σώμα ζωϊκόν, και είναι σώμα πνευματικόν.

45. Αʹ Κορ 15:45

    Ούτως είναι και γεγραμμένον· Ο πρώτος άνθρωπος Αδάμ έγεινεν εις ψυχήν ζώσαν· ο έσχατος Αδάμ εις πνεύμα ζωοποιούν.

46. Αʹ Κορ 15:46

    Πλην ουχί πρώτον το πνευματικόν, αλλά το ζωϊκόν, έπειτα το πνευματικόν.

47. Αʹ Κορ 15:47

    Ο πρώτος άνθρωπος είναι εκ της γης χοϊκός, ο δεύτερος άνθρωπος ο Κύριος εξ ουρανού.

48. Αʹ Κορ 15:48

    Οποίος ο χοϊκός, τοιούτοι και οι χοϊκοί, και οποίος ο επουράνιος, τοιούτοι και οι επουράνιοι·

49. Αʹ Κορ 15:49

    και καθώς εφορέσαμεν την εικόνα του χοϊκού, θέλομεν φορέσει και την εικόνα του επουρανίου.

50. Αʹ Κορ 15:50

    Τούτο δε λέγω, αδελφοί, ότι σαρξ και αίμα βασιλείαν Θεού δεν δύνανται να κληρονομήσωσιν, ουδέ η φθορά κληρονομεί την αφθαρσίαν.

51. Αʹ Κορ 15:51

    Ιδού, μυστήριον λέγω προς εσάς· πάντες μεν δεν θέλομεν κοιμηθή, πάντες όμως θέλομεν μεταμορφωθή,

52. Αʹ Κορ 15:52

    εν μιά στιγμή, εν ριπή οφθαλμού, εν τη εσχάτη σάλπιγγι· διότι θέλει σαλπίσει, και οι νεκροί θέλουσιν αναστηθή άφθαρτοι, και ημείς θέλομεν μεταμορφωθή.

53. Αʹ Κορ 15:53

    Διότι πρέπει το φθαρτόν τούτο να ενδυθή αφθαρσίαν, και το θνητόν τούτο να ενδυθή αθανασίαν.

54. Αʹ Κορ 15:54

    Όταν δε το φθαρτόν τούτο ενδυθή αφθαρσίαν και το θνητόν τούτο ενδυθή αθανασίαν, τότε θέλει γείνει ο λόγος ο γεγραμμένος· Κατεπόθη ο θάνατος εν νίκη.

55. Αʹ Κορ 15:55

    Που, θάνατε, το κέντρον σου; που, άδη, η νίκη σου;

56. Αʹ Κορ 15:56

    το δε κέντρον του θανάτου είναι η αμαρτία, και η δύναμις της αμαρτίας ο νόμος.

57. Αʹ Κορ 15:57

    Αλλά χάρις εις τον Θεόν, όστις δίδει εις ημάς την νίκην διά του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού.

58. Αʹ Κορ 15:58

    Ώστε, αδελφοί μου αγαπητοί, γίνεσθε στερεοί, αμετακίνητοι, περισσεύοντες πάντοτε εις το έργον του Κυρίου, γινώσκοντες ότι ο κόπος σας δεν είναι μάταιος εν Κυρίω.

Συνεχίστε την ανάγνωση

Το κεφάλαιο Αʹ Κορινθίους 15 ανήκει στο βιβλίο Αʹ Κορινθίους, το 46ο από τα 66 της Αγίας Γραφής σε μετάφραση Βάμβα 1850. Διαβάστε τα 16 κεφάλαια στη σειρά, ή αναζητήστε μια λέξη στα 66 βιβλία.