غزل غزلها ۳

غزل غزلها ۳ — متن کامل

ترجمهٔ قدیم (۱۸۹۵)، ۱۱ آیه. برای پیوند مستقیم به یک آیه، روی ارجاع آن بزنید.

1. غز ۳:۱

   شبانگاه در بستر خود او را که جانم دوست می دارد طلبیدم. او را جستجو کردم امانیافتم.

2. غز ۳:۲

   گفتم الان برخاسته، در کوچه‌ها و شوارع شهر گشته، او را که جانم دوست می‌دارد خواهم طلبید. او را جستجو کردم اما نیافتم.

3. غز ۳:۳

   کشیکچیانی که در شهر گردش می‌کنند مرایافتند. گفتم که «آیا محبوب جان مرا دیده‌اید؟»

4. غز ۳:۴

   از ایشان چندان پیش نرفته بودم که او را که جانم دوست می‌دارد یافتم. و او را گرفته، رها نکردم تابه خانه مادر خود و به حجره والده خویش درآوردم.

5. غز ۳:۵

   ای دختران اورشلیم، شما را به غزالها وآهوهای صحرا قسم می‌دهم که محبوب مرا تاخودش نخواهد بیدار مکنید و برمینگیزانید.

6. غز ۳:۶

   این کیست که مثل ستونهای دود از بیابان برمی آید وبه مر و بخور و به همه عطریات تاجران معطراست؟

7. غز ۳:۷

   اینک تخت روان سلیمان است که شصت جبار از جباران اسرائیل به اطراف آن می‌باشند.

8. غز ۳:۸

   همگی ایشان شمشیر گرفته و جنگ آزموده هستند. شمشیر هر یک به‌سبب خوف شب بر رانش بسته است.

9. غز ۳:۹

   سلیمان پادشاه تخت روانی برای خویشتن از چوب لبنان ساخت.

10. غز ۳:۱۰

    ستونهایش را از نقره و سقفش را از طلا وکرسی‌اش را از ارغوان ساخت، و وسطش به محبت دختران اورشلیم معرق بود.

11. غز ۳:۱۱

    ای دختران صهیون، بیرون آیید و سلیمان پادشاه راببینید، با تاجی که مادرش در روز عروسی وی ودر روز شادی دلش آن را بر سر وی نهاد.

ادامهٔ خواندن

باب ۳ — یکی از ۸ باب کتاب غزل غزلها، کتاب شمارهٔ ۲۲ از ۶۶ کتاب ترجمهٔ قدیم. باب‌ها را به ترتیب بخوانید یا در هر ۶۶ کتاب واژه‌ای را جستجو کنید.