Ijob 7

Ijob 7 — cały tekst

Biblia Gdańska, 21 wersetów. Dotknij numeru, aby przejść wprost do wersetu.

1. Ijob 7:1

   Izali czas nie jest zamierzony człowiekowi na ziemi? a jako dni najemnicze nie są dni jego?

2. Ijob 7:2

   Jako sługa pragnie cienia, a jako najemnik czeka końca pracy swojej:

3. Ijob 7:3

   Takiem ja prawem dziedzicznem wziął miesiące próżne, a nocy boleśne są mi naznaczone.

4. Ijob 7:4

   Układęli się, tedy mówię: Kiedyż wstanę? a rychło pominie noc? i pełen bywam myślenia aż do świtania.

5. Ijob 7:5

   Obleczone jest ciało moje w robaki i w plugastwo z prochu; skóra moja popadała się, i rozsiadła się.

6. Ijob 7:6

   Dni moje prędsze są, niż czółnek tkacki, i strawione są bez nadziei.

7. Ijob 7:7

   Wspomnij, o Panie! iż wiatrem jest żywot mój, nie wróci się oko moje, aby widziało dobre rzeczy.

8. Ijob 7:8

   Ani mię ogląda oko, które mię widywało; oczy twoje obrócone będą na mię, a mnie nie będzie.

9. Ijob 7:9

   Jako niszczeje obłok i przemija, tak zstępujący do grobu nie wynijdzie;

10. Ijob 7:10

    Nie wróci się więcej do domu swego, ani go więcej pozna miejsce jego.

11. Ijob 7:11

    Przetoż ja nie mogę zawściągnąć ust moich; mówić będę w utrapieniu ducha mego, będę rozmawiał w gorzkości duszy mojej.

12. Ijob 7:12

    Izażem ja jest morze, albo wieloryb, zasię mię osadził strażą?

13. Ijob 7:13

    Gdym rzekł: Pocieszy mię łoże moje, i ulży mi narzekania mego pościel moja:

14. Ijob 7:14

    Tedy mię straszysz przez sny, i przez widzenia trwożysz mną.

15. Ijob 7:15

    A przetoż obrała sobie powieszenie dusz moja, a śmierć raczej, niż zostać w kościach.

16. Ijob 7:16

    Sprzykrzyłem sobie żywot, nie wiecznie będę żyw. Zaniechajże mię, bo marnością są dni moje.

17. Ijob 7:17

    Cóż jest człowiek, że go tak wielce ważysz? a że przykładasz ku niemu serce twoje?

18. Ijob 7:18

    A że go nawiedzasz na każdy zaranek? i na każdą chwilę doświadczasz go?

19. Ijob 7:19

    Pokądże się nie odwrócisz odemnie? a nie zaniechasz mię, ażbym przełknął ślinę moję?

20. Ijob 7:20

    Zgrzeszyłem, cóż mam czynić? o stróżu ludzki! czemuś mię sobie za cel położył, abym był sam sobie ciężarem?

21. Ijob 7:21

    Przecz nie odejmiesz przestępstwa mego, i nie przepuścisz nieprawości mojej? Bo się teraz w prochu położę, a choćbyś mię szukał rano, nie będzie mię.

Czytaj dalej

Ijob 7 to jeden z 42 rozdziałów księgi «Ijob», 18. z 66 ksiąg Biblii Gdańskiej. Można czytać rozdział po rozdziale, po kolei, albo szukać słów we wszystkich 66 księgach.