Łukasza 15

Łukasza 15 — cały tekst

Biblia Gdańska, 32 wersety. Dotknij numeru, aby przejść wprost do wersetu.

1. Łuk 15:1

   I przybliżali się do niego wszyscy celnicy i grzesznicy, aby go słuchali.

2. Łuk 15:2

   I szemrali Faryzeuszowie i nauczeni w Piśmie, mówiąc: Ten grzeszniki przyjmuje i je z nimi.

3. Łuk 15:3

   I powiedział im to podobieństwo, mówiąc:

4. Łuk 15:4

   Któryż z was człowiek, gdyby miał sto owiec, a straciłby jednę z nich, izali nie zostawia onych dziewięćdziesięciu i dziewięciu na puszczy, a nie idzie za oną, która zginęła, ażby ją znalazł?

5. Łuk 15:5

   A znalazłszy kładzie ją na ramiona swoje, radując się.

6. Łuk 15:6

   A przyszedłszy do domu, zwołuje przyjaciół, i sąsiadów, mówiąc im: Radujcie się ze mną; bom znalazł owcę, która była zginęła.

7. Łuk 15:7

   Powiadam wam, że taka będzie radość w niebie nad jednym grzesznikiem pokutującym, więcej niż nad dziewięćdziesiąt i dziewięciu sprawiedliwych, którzy nie potrzebują pokuty.

8. Łuk 15:8

   Albo która niewiasta mając dziesięć groszy, jeźliby straciła grosz jeden, izali nie zapala świecy, i nie umiata domu, a nie szuka z pilnością, ażby znalazła?

9. Łuk 15:9

   A znalazłszy, zwołuje przyjaciółek i sąsiadek, mówiąc: Radujcie się ze mną; albowiem znalazłam grosz, którym była straciła.

10. Łuk 15:10

    Tak, powiadam wam, będzie radość przed Anioły Bożymi nad jednym grzesznikiem pokutującym.

11. Łuk 15:11

    Nadto rzekł: Człowiek niektóry miał dwóch synów,

12. Łuk 15:12

    I rzekł młodszy z nich ojcu: Ojcze! daj mi dział majętności na mię przypadający. I rozdzielił im majętność.

13. Łuk 15:13

    A po niewielu dniach, zebrawszy wszystko on młodszy syn, odjechał w daleką krainę, i rozproszył tam majętność swoję, żyjąc rozpustnie.

14. Łuk 15:14

    A gdy wszystko potracił, stał się głód wielki w onej krainie, a on począł niedostatek cierpieć.

15. Łuk 15:15

    A tak szedłszy, przystał do jednego mieszczanina onej krainy, który go posłał do folwarku swego, aby pasł świnie.

16. Łuk 15:16

    I żądał napełnić brzuch swój młótem, które jadały świnie; ale mu nikt nie dawał.

17. Łuk 15:17

    Potem przyszedłszy do siebie, rzekł: O jako wiele najemników ojca mego mają dosyć chleba, a ja od głodu ginę!

18. Łuk 15:18

    Wstawszy tedy, pójdę do ojca mego i rzekę mu: Ojcze! zgrzeszyłem przeciwko niebu i przed tobą.

19. Łuk 15:19

    I nie jestem godzien więcej być nazywany synem twoim, uczyń mię jako jednego z najemników twoich.

20. Łuk 15:20

    Tedy wstawszy, szedł do ojca swego. A gdy on jeszcze był opodal, ujrzał go ojciec jego, i użaliwszy się go, przybieżał, a padłszy na szyję jego, pocałował go.

21. Łuk 15:21

    I rzekł mu syn: Ojcze! zgrzeszyłem przeciwko niebu i przed tobą, i jużem nie jest godzien, abym był nazywany synem twoim.

22. Łuk 15:22

    Rzekł tedy ojciec do sług swoich: Przynieście onę przednią szatę, a obleczcie go, i dajcie pierścień na rękę jego, i obuwie na nogi jego.

23. Łuk 15:23

    A przywiódłszy ono tłuste cielę, zabijcie, a jedząc bądźmy weseli.

24. Łuk 15:24

    Albowiem ten syn mój umarł był, a zasię ożył; zginął był, i znaleziony jest; i poczęli się weselić.

25. Łuk 15:25

    Ale starszy syn jego był na polu; a gdy przychodząc przybliżył się ku domowi, usłyszał muzykę i tańce;

26. Łuk 15:26

    A zawoławszy jednego z sług, pytał, co by to było.

27. Łuk 15:27

    A on mu powiedział: Brat twój przyszedł, i zabił ojciec twój ono tłuste cielę, iż go zdrowego dostał.

28. Łuk 15:28

    I rozgniewał się, a nie chciał wnijść; ale ojciec jego wyszedłszy prosił go.

29. Łuk 15:29

    A on odpowiadając, rzekł ojcu: Oto przez tak wiele lat służę tobie, a nigdym nie przestąpił przykazania twego; wszakżeś mi nigdy nie dał koźlęcia, abym się z przyjacioły moimi weselił.

30. Łuk 15:30

    Ale gdy ten syn twój, który pożarł majętność twoję z wszetecznicami, przyszedł, zabiłeś mu ono tłuste cielę.

31. Łuk 15:31

    A on mu rzekł; Synu! tyś zawsze ze mną, a wszystkie dobra moje twoje są.

32. Łuk 15:32

    Lecz trzeba było weselić się i radować, że ten brat twój umarł był, a zasię ożył, i zginął był a znaleziony jest.

Czytaj dalej

Łukasza 15 to jeden z 24 rozdziałów księgi «Łukasza», 42. z 66 ksiąg Biblii Gdańskiej. Można czytać rozdział po rozdziale, po kolei, albo szukać słów we wszystkich 66 księgach.