Przypowieści Salomonowe 20

Przypowieści Salomonowe 20 — cały tekst

Biblia Gdańska, 30 wersetów. Dotknij numeru, aby przejść wprost do wersetu.

1. Przyp 20:1

   Wino czyni pośmiewcę, a napój mocny zwajcę; przetoż każdy, co się w nim kocha, nie bywa mądrym.

2. Przyp 20:2

   Strach królewski jest jako, ryk lwięcia; kto go rozgniewa, grzeszy przeciwko duszy swojej.

3. Przyp 20:3

   Uczciwa rzecz każdemu, poprzestać zwady; ale głupim jest, co się w nią wdaje.

4. Przyp 20:4

   Dla zimna leniwy nie orze; przetoż żebrać będzie we żniwa, ale nic nie otrzyma.

5. Przyp 20:5

   Rada w sercu męża jest jako woda głęboka: jednak mąż rozumny naczerpnie jej.

6. Przyp 20:6

   Większa część ludzi przechwala się uczynnością swoją; ale w samej rzeczy, któż takiego znajdzie?

7. Przyp 20:7

   Sprawiedliwy chodzi w uprzejmości swojej; błogosławieni synowie jego po nim.

8. Przyp 20:8

   Król siedząc na stolicy sądowej rozgania oczyma swemi wszystko złe.

9. Przyp 20:9

   Któż rzecze: Oczyściłem serce moje? czystym jest od grzechu mego?

10. Przyp 20:10

    Dwojaki gwicht i dwojaka miara, to oboje obrzydliwością jest Panu.

11. Przyp 20:11

    Po zabawach swych poznane bywa i dziecię, jeźli czysty i prawy uczynek jego.

12. Przyp 20:12

    Ucho, które słyszy, i oko, które widzi, Pan to oboje uczynił.

13. Przyp 20:13

    Nie kochaj się w spaniu, byś snać nie zubożał, otwórz oczy swoje, a nasycisz się chlebem.

14. Przyp 20:14

    Złe to, złe to, mówi ten, co kupuje, a odszedłszy, ali się chlubi.

15. Przyp 20:15

    Wargi umiejętne są jako złoto i obfitość pereł, i kosztowne klejnoty.

16. Przyp 20:16

    Weźmij szatę tego, któryć ręczył za obcego; a od tego, który ręczył za cudzoziemkę, weźmij zastaw jego.

17. Przyp 20:17

    Smaczny jest drugiemu chleb kłamstwa; ale potem piaskiem napełnione będą usta jego.

18. Przyp 20:18

    Myśli radami utwierdzaj, a wojnę prowadź opatrznie.

19. Przyp 20:19

    Kto objawia tajemnicę, zdradliwie się obchodzi; przetoż z tymy, którzy pochlebiają wargami swemi, nie miej towarzystwa.

20. Przyp 20:20

    Kto złorzeczy ojcu swemu albo matce swojej, zgaśnie pochodnia jego w gęstych ciemnościach.

21. Przyp 20:21

    Dziedzictwu prędko z początku nabytemu naostatek błogosławić nie będą.

22. Przyp 20:22

    Nie mów: Oddam złem. Oczekuj na Pana, a wybawi cię.

23. Przyp 20:23

    Obrzydliwością Panu dwojaki gwicht, a szale fałszywe nie podobają mu się.

24. Przyp 20:24

    Od Pana bywają sprawowane drogi męża; ale człowiek jakoż zrozumie drogę jego?

25. Przyp 20:25

    Pożreć rzecz poświęconą, jest człowiekowi sidłem; a poślubiwszy co, tego zaś szukać, jakoby tego ujść.

26. Przyp 20:26

    Król mądry rozprasza niezbożnych, i przywodzi na nich pomstę.

27. Przyp 20:27

    Dusza ludzka jest pochodnią Pańską, która doświadcza wszystkich skrytości wnętrznych.

28. Przyp 20:28

    Miłosierdzie i prawda króla strzegą, a stolica jego miłosierdziem wsparta bywa.

29. Przyp 20:29

    Ozdoba młodzieńców jest siła ich, a sędziwość poczciwością starców.

30. Przyp 20:30

    Złemu są lekarstwem siności ran, i razy przenikające do wnętrzności żywota jego.

Czytaj dalej

Przypowieści Salomonowe 20 to jeden z 31 rozdziałów księgi «Przypowieści Salomonowe», 20. z 66 ksiąg Biblii Gdańskiej. Można czytać rozdział po rozdziale, po kolei, albo szukać słów we wszystkich 66 księgach.