Mateusza 17

Mateusza 17 — cały tekst

Biblia Gdańska, 27 wersetów. Dotknij numeru, aby przejść wprost do wersetu.

1. Mat 17:1

   A po sześciu dniach wziął Jezus Piotra i Jakóba i Jana, brata jego, i wprowadził je na górę wysoką osobno.

2. Mat 17:2

   I przemieniony jest przed nimi, a rozjaśniło się oblicze jego jako słońce, a szaty jego stały się białe jako światłość.

3. Mat 17:3

   A oto ukazali się im Mojżesz i Elijasz, z nim rozmawiający.

4. Mat 17:4

   I odpowiadając Piotr, rzekł do Jezusa: Panie! dobrze nam tu być; jeźli chcesz, uczynimy tu trzy namioty, tobie jeden, i Mojżeszowi jeden, i Elijaszowi jeden.

5. Mat 17:5

   A gdy on jeszcze mówił, oto obłok jasny zacienił je; a oto głos z obłoku mówiący: Ten jest Syn mój miły, w którym mi się upodobało, tego słuchajcie.

6. Mat 17:6

   To usłyszawszy uczniowie, upadli na twarz swoję i bali się bardzo.

7. Mat 17:7

   Tedy przystąpiwszy Jezus dotknął się ich i rzekł: Wstańcie, a nie bójcie się.

8. Mat 17:8

   A oni podniósłszy oczy swoje, nikogo nie widzieli, tylko Jezusa samego.

9. Mat 17:9

   A gdy zstępowali z góry, przykazał im Jezus, mówiąc: Nikomu nie powiadajcie tego widzenia, aż Syn człowieczy zmartwychwstanie.

10. Mat 17:10

    I pytali go uczniowie jego, mówiąc: Cóż tedy nauczeni w Piśmie powiadają, że ma Elijasz pierwej przyjść?

11. Mat 17:11

    A Jezus odpowiadając, rzekł im: Elijaszci pierwej przyjdzie i naprawi wszystko;

12. Mat 17:12

    Ale wam powiadam: Iż Elijasz już przyszedł, wszakże nie poznali go, ale uczynili mu, cokolwiek chcieli; takci i Syn człowieczy ma ucierpieć od nich.

13. Mat 17:13

    Tedy zrozumieli uczniowie, że o Janie Chrzcicielu mówił do nich.

14. Mat 17:14

    A gdy przyszli do ludu, przystąpił do niego człowiek, i upadł przed nim na kolana,

15. Mat 17:15

    I rzekł: Panie! zmiłuj się nad synem moim: albowiem lunatykiem jest, i ciężko się trapi; częstokroć bowiem wpada w ogień, i częstokroć w wodę.

16. Mat 17:16

    I przywiodłem go do uczniów twoich, ale go nie mogli uzdrowić.

17. Mat 17:17

    A odpowiadając Jezus, rzekł: O rodzaju niewierny i przewrotny! Dokądże będę z wami? Dokądże was będę cierpiał? przywiedźcie mi go sam.

18. Mat 17:18

    I zgromił onego dyjabła Jezus; i wyszedł od niego, i uzdrowiony jest on młodzieniec od onejże godziny.

19. Mat 17:19

    Tedy przystąpiwszy uczniowie do Jezusa osobno, rzekli mu: Czemużeśmy go my wygnać nie mogli?

20. Mat 17:20

    Lecz Jezus rzekł do nich: Dla niedowiarstwa waszego; zaprawdę bowiem powiadam wam: Jeźlibyście, mając wiarę jako ziarno gorczyczne, rzekli tej górze: Przenieś się stąd na ono miejsce, tedy się przeniesie, a nic niemożebnego wam nie będzie.

21. Mat 17:21

    Ale ten rodzaj nie wychodzi, tylko przez modlitwę i przez post.

22. Mat 17:22

    A gdy przebywali w Galilei, rzekł do nich Jezus: Syn człowieczy będzie wydany w ręce ludzkie;

23. Mat 17:23

    I zabiją go, ale trzeciego dnia zmartwychwstanie. I zasmucili się bardzo.

24. Mat 17:24

    A gdy przyszli do Kapernaum, przystąpili do Piotra ci, którzy podatek wybierali, i rzekli: Izali nauczyciel wasz nie daje podatku?

25. Mat 17:25

    I rzekł: Tak. A gdy wchodził w dom, uprzedził go Jezus, mówiąc: Cóż ci się zda, Szymonie? Królowie ziemscy od kogoż biorą cło albo czynsz? od synów swoich, czyli od obcych?

26. Mat 17:26

    Rzekł mu Piotr: Od obcych. I rzekł mu Jezus: Toć tedy synowie są wolni.

27. Mat 17:27

    Wszakże abyśmy ich nie zgorszyli, szedłszy do morza, zarzuć wędkę, a tę rybę, która najpierwej uwięźnie, weźmij, a otworzywszy gębę jej, znajdziesz stater, który wziąwszy, daj im za mię i za się.

Czytaj dalej

Mateusza 17 to jeden z 28 rozdziałów księgi «Mateusza», 40. z 66 ksiąg Biblii Gdańskiej. Można czytać rozdział po rozdziale, po kolei, albo szukać słów we wszystkich 66 księgach.