Mateusza 9

Mateusza 9 — cały tekst

Biblia Gdańska, 38 wersetów. Dotknij numeru, aby przejść wprost do wersetu.

1. Mat 9:1

   Tedy wstąpiwszy w łódź, przewiózł się, i przyszedł do miasta swego;

2. Mat 9:2

   A oto przynieśli mu powietrzem ruszonego, na łożu leżącego. A widząc Jezus wiarę ich, rzekł powietrzem ruszonemu: Ufaj, synu! odpuszczone są tobie grzechy twoje.

3. Mat 9:3

   A oto niektórzy z nauczonych w Piśmie mówili sami w sobie: Ten bluźni.

4. Mat 9:4

   A widząc Jezus myśli ich, rzekł: Przeczże wy myślicie złe rzeczy w sercach waszych?

5. Mat 9:5

   Albowiem cóż łatwiej rzec: Odpuszczone są tobie grzechy, czyli rzec: Wstań, a chodź?

6. Mat 9:6

   Ale abyście wiedzieli, iż ma moc Syn człowieczy na ziemi odpuszczać grzechy, tedy rzekł powietrzem ruszonemu: Wstawszy, weźmij łoże twoje, a idź do domu twego.

7. Mat 9:7

   Tedy wstawszy, poszedł do domu swego.

8. Mat 9:8

   Co ujrzawszy lud, dziwował się, i chwalił Boga, który dał taką moc ludziom.

9. Mat 9:9

   A odchodząc stamtąd Jezus, ujrzał człowieka siedzącego na cle, którego zwano Mateusz, i rzekł mu: Pójdź za mną; tedy wstawszy, szedł za nim.

10. Mat 9:10

    I stało się, gdy Jezus siedział za stołem w domu jego, że oto wiele celników i grzeszników przyszedłszy, usiedli z Jezusem i z uczniami jego.

11. Mat 9:11

    Co widząc Faryzeuszowie, rzekli uczniom jego: Przeczże z celnikami i grzesznikami je nauczyciel wasz?

12. Mat 9:12

    A Jezus usłyszawszy to, rzekł im: Nie potrzebująć zdrowi lekarza, ale ci, co się źle mają.

13. Mat 9:13

    Owszem idźcie, a nauczcie się, co to jest: Miłosierdzia chcę, a nie ofiary; bom nie przyszedł wzywać sprawiedliwych, ale grzesznych do pokuty.

14. Mat 9:14

    Tedy przyszli do niego uczniowie Janowi, mówiąc: Przecz my i Faryzeuszowie często pościmy, a uczniowie twoi nie poszczą?

15. Mat 9:15

    I rzekł im Jezus: Izali się mogą synowie łożnicy małżeńskiej smęcić, póki z nimi jest oblubieniec? Ale przyjdą dni, gdy od nich będzie oblubieniec odjęty, a tedy pościć będą.

16. Mat 9:16

    A żaden nie wprawuje łaty sukna nowego w szatę wiotchą; albowiem ono załatanie ujmuje nieco od szaty, i stawa się gorsze rozdarcie;

17. Mat 9:17

    Ani leją wina młodego w stare statki; bo inaczej pukają się statki, a wino wycieka, i statki się psują; ale młode wino leją w nowe statki, i oboje bywają zachowane.

18. Mat 9:18

    To gdy on do nich mówił, oto niektóry przełożony bóżnicy przyszedłszy pokłonił mu się, mówiąc: Córka moja dopiero skonała; ale pójdź, a włóż na nią rękę twoję, a ożyje.

19. Mat 9:19

    Tedy wstawszy Jezus, szedł za nim, i uczniowie jego.

20. Mat 9:20

    (A oto niewiasta, która płynienie krwi ode dwunastu lat cierpiała, przystąpiwszy z tyłu, dotknęła się podołka szat jego;

21. Mat 9:21

    Bo rzekła sama w sobie: Jeźli się tylko dotknę szaty jego, będę uzdrowiona.

22. Mat 9:22

    Ale Jezus obróciwszy się i ujrzawszy ją, rzekł: Ufaj, córko! wiara twoja ciebie uzdrowiła; i uzdrowiona była niewiasta od onej godziny.)

23. Mat 9:23

    A gdy przyszedł Jezus w dom przełożonego, i ujrzał piszczki i lud zgiełk czyniący,

24. Mat 9:24

    Rzekł im: Ustąpcie; albowiem dzieweczka nie umarła, ale śpi. I naśmiewali się z niego.

25. Mat 9:25

    Ale gdy wygnany był on lud, wszedłszy, ujął ją za rękę jej, i wstała dzieweczka.

26. Mat 9:26

    I rozeszła się ta wieść po wszystkiej ziemi.

27. Mat 9:27

    A gdy Jezus odchodził stamtąd, szli za nim dwaj ślepi, wołając i mówiąc: Synu Dawidowy! zmiłuj się nad nami.

28. Mat 9:28

    A gdy on wszedł do domu, przyszli do niego ślepi; i rzekł im Jezus: Wierzycież, iż to mogę uczynić? Rzekli mu: Owszem Panie!

29. Mat 9:29

    Tedy się dotknął oczu ich, mówiąc: Według wiary waszej niechaj się wam stanie.

30. Mat 9:30

    I otworzyły się oczy ich; i przygroził im srodze Jezus, mówiąc: Patrzcież, aby nikt o tem nie wiedział.

31. Mat 9:31

    Lecz oni wyszedłszy, rozsławili go po wszystkiej onej ziemi.

32. Mat 9:32

    A gdy oni wychodzili, oto przywiedli mu człowieka niemego, opętanego od dyjabła.

33. Mat 9:33

    A gdy był wygnany on dyjabeł, przemówił niemy; i dziwował się lud, mówiąc: Nigdy się taka rzecz nie pokazała w Izraelu.

34. Mat 9:34

    Ale Faryzeuszowie mówili: Przez książęcia dyjabelskiego wygania dyjabły.

35. Mat 9:35

    I obchodził Jezus wszystkie miasta i miasteczka, nauczając w bóżnicach ich, i każąc Ewangieliję królestwa, a uzdrawiając wszelką chorobę, i wszelką niemoc między ludem.

36. Mat 9:36

    A widząc on lud, użalił się go, iż był strudzony i rozproszony jako owce nie mające pasterza.

37. Mat 9:37

    Tedy rzekł uczniom swoim: Żniwoć wprawdzie wielkie, ale robotników mało.

38. Mat 9:38

    Proście tedy Pana żniwa, aby wypchnął robotniki na żniwo swoje.

Czytaj dalej

Mateusza 9 to jeden z 28 rozdziałów księgi «Mateusza», 40. z 66 ksiąg Biblii Gdańskiej. Można czytać rozdział po rozdziale, po kolei, albo szukać słów we wszystkich 66 księgach.